رحیمو دیاں لتاں کنبدے پئے ہن۔ _"ریت تھی ویسیں" آلی گاٖلھ سݨ تے اوندا خون سُک ڳیا۔ اوں پچھوں مڑ تے وی نہ ݙٹھا تے سِدھا بھیݙاں ہکلیندا اپݨی جھگی دو بھڄ پیا۔
ساری رات اونکوں نندر نہ آئی۔ اکھیں بند کریندا ہا تاں او سونے دا دروازہ سامݨے آ ویندا ہا۔ اوندی چمک، او آواز، او نشان... ہر شئے یاد آندی پئی ہئی۔
ݙینہ لہ ڳیا۔ رحیمو سارا ݙینہ اوں ٹٻے دو وی نہ ڳیا۔ پر شام کوں جݙاں اوں اپݨی پھٹی ہوئی لیراں آلی پوشاک ݙٹھی، جھگی دیاں ترٹیاں ہوئیاں کندھاں ݙٹھیاں، تے اپݨی ٻڈھڑی ماء دی کھنگ ݙٹھی... تاں لالچ اوندے ݙر تے بھاری تھیوݨ پئے ڳیا۔
"جے او خزانہ مل ڳیا تاں... ماء دا علاج تھی ویسی، بھیݙاں دی جاء گائیں آ ویسن، جھگی دی جاء پکی حویلی بݨ ویسی۔"
ادھی رات کوں چن ولا چڑھ آیا۔ رحیمو ہک ڈانگ ہتھ اچ گھدی تے چپ چاپ اوں ٹٻے دو ٹر پیا۔ دل آکھدا ہا نہ ونڄ، پر لوبھ دی رسی اونکوں کھچیندی پئی ہئی۔
اوں جاء تے پُڄ تے ݙٹھس جو ریت ولا اپݨی جاء تے آ ڳئی اے۔ دروازے دا کئی نشان کائنی۔ رحیمو مونجھا تھی ڳیا۔ شیت او خواب ہا؟
پر جݙاں اوں مایوس تھی تے ریت تے لت ماری، تاں ہک دم زمین کنبݨ پئے ڳئی۔ ریت ولا ہک پاسے تھیوݨ پئے ڳئی تے اوہو سونے دا دروازہ ٻاہر نکھتا آیا۔
ایں واری آواز پہلے توں وی تکڑی ہئی:
"واپس آ ڳئیں؟ ٹھیک اے۔ پر یاد رکھ، ایں واری بھڄݨ دا موقع نہ ملسے۔ پہلا سوال سݨ: او کیہڑی شئے اے جیڑھی غریب کول وی اے تے بادشاہ کول وی، پر بادشاہ اونکوں خرید نی سڳدا؟"
رحیمو دا حلق سُک ڳیا۔ اوندا دماغ سُن تھی ڳیا۔