چولستان دے ٹٻیاں اچ ہک رات ہک چرواہے، جیندا ناں رحیمو ہا، کوں ریت دے تلے سونے دا دروازہ لبھیا۔ چن دی چوݙھویں رات ہئی۔ اوندی بھیݙاں اچانک ہک پاسے بھڄݨ پئے ڳیاں۔ رحیمو پچھوں بھڄیا تاں ݙٹھس جو ریت آپو آپ ہک پاسے تھیندی پئی اے۔
ریت دے ہٹݨ نال ہک وݙا سونے دا دروازہ نکھتا آیا، جیندے اُتے عجیب نشان بݨے ہوئے ہن۔ دروازہ اینویں چمکدا پیا ہا جیویں ݙینہ دا سجھ لہ آیا ہووے۔ رحیمو دے ہتھ کنبدے پئے ہن۔ اوں زندگی اچ پہلی واری اتنا سونا ݙٹھا ہا۔
اوں ہمت کر تے دروازے کوں ہتھ لایا۔ دروازہ ٹھڈا ہا، برف وانگوں۔ اچانک دروازے تے بݨے ہوئے نشان چمکݨ پئے ڳئے تے ہک باریک جہیں آواز آئی:
"جئیں وی ایں دروازے کوں کھولیا، اونکوں ترائے سوالاں دے جواب ݙیوݨے پوسن۔ جے جواب سچے ہوئے تاں خزانہ تیݙا۔ جے کوڑے ہوئے تاں توں وی ریت تھی ویسیں۔"
رحیمو دا ساہ سُک ڳیا۔ اوندا دل زور زور نال دھڑکݨ پئے ڳیا۔